Luistermaatje

In ontwikkelde landen zijn depressie en eenzaamheid de grootste problemen waar de meeste mensen mee kampen. Daar kan ik een beetje aan doen.

Ik kan een luisterend oor bieden.

(Ik doe dit op persoonlijke basis, niet als bedrijf.)

Van te voren maken we dan een belafspraak.

Win-win?

Ik heb WhatsApp en Telegram op mijn mobiel. Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om me gewoon op mijn Engelse mobiel te bellen, maar dan heb jij misschien hogere kosten.

Jullie hebben in Nederland net verkiezingen gehad waarvan de uitslagen bij velen de schrik om het hart zullen hebben doen slaan. Bij jou ook?

Hieronder staan een paar andere specifieke voorbeelden.

Eigen bedrijf?

Vooral eigenaren van kleinere bedrijven zijn soms op zoek naar een praatmaatje. Iemand om mee te brainstormen of gewoon tegen aan te praten, soms ook om zorgen te delen zonder dat het consequenties kan hebben.

Ale je voor jezelf begint, word je met jezelf geconfronteerd en ontdek je waar je minder goed – of eh, minder leuk – in bent (als je dat nog niet wist). Na die beginfase komt echter een tijd dat je misschien steeds harder holt en minder vaak stil staat.

Ik kan je helpen af en toe pas op de plaats te maken.

Ik heb een rijk en gevarieerd leven achter de rug, heb heel veel levenservaring. Ik ben van veel markten thuis en heb vanaf heel jonge leeftijd veel inzicht mogen opdoen. En ik werk ook al ruim twintig jaar voor mezelf.

Dus ik kan een goed klankbord zijn en her en der duwtjes in de goede richting leveren. Ook kan ik je misschien helpen praktische oplossingen te vinden. Simpele dingetjes kunnen een groot verschil maken.

Ik heb Nederlanders bovendien wat unieks te bieden. Ik ben zelf Nederlandse, maar heb eerder in de Verenigde Staten gewoond en ben nu al bijna vijftien jaar in Groot-Brittannië gevestigd.

En ik ben best wel verengelst.

Britten communiceren anders dan Nederlanders en Amerikanen. Ze vertellen anders en ze luisteren anders. Nederlanders zijn meestal ontiegelijk direct en Amerikanen ook wel.

Britten, vooral de Engelsen in het zuidoosten, neigen ertoe om dingen juist niet uit te spreken maar er omheen te draaien en vage hints te geven. Voor Nederlanders is dat knap lastig want wij snappen er vaak geen hout van, maar het levert ook een voordeel op. Ik luister nu op een wat andere manier.

Ik zie nu dingen dus net wat anders dan Nederlanders in Nederland, deels ook doordat de Engelse manier van leven verschilt van de Nederlandse en er vaak andere nadrukken liggen. Bovendien heb ik een zen-inslag, wat ook helpt. Het doet me meerdere kanten zien behalve de voor de hand liggende. Dat kan erg handig voor je zijn.

Mijn tarieven hiervoor zijn als volgt:

  • EUR 25 per uur;
  • EUR 195 per maand;
  • EUR 333 per vier maanden.

Vooruit te betalen via mijn persoonlijke PayPal-adres, zodat je de garantie van PayPal hebt.

Ik kan je een factuur sturen als je dat graag hebt.

Doe je zaken in Engeland?

Voor ondernemers die zaken doen met Engeland kan het bovendien handig zijn om me bij de hand te hebben om je op cultuurverschillen te kunnen wijzen. Engeland werkt heel anders dan Nederland en dat leidt soms tot misverstanden en vertragingen.

Een handig regeltje om te onthouden is bijvoorbeeld “the absence of yes times time equals no”. Ik meen me te herinneren dat de Amerikaan Tony Robbins die uitspraak heeft bedacht, maar het slaat zeker nogal eens op zaken doen in en met Engeland.

Ook moet je weten dat “don’t worry about it” vaak “rot op!” betekent en dat “with the greatest respect” vaak “I think you’re an idiot” betekent. (Dit is geen geintje. Amerikanen struikelen hier ook vaak over, bijvoorbeeld.)

Bij politeness – het vermijden van het Britse “embarrassment” – hoort helaas dat men voor buitenlanders vaak allesbehalve duidelijk is. Men zegt geen nee maar laat de ander gissen en zelf zijn of haar conclusies trekken.

Voor Britten is dat zogenaamde hinten dat ze doen (overal omheen draaien) geen enkel probleem, maar wij doorgaans erg directe Nederlanders struikelen er makkelijk over. Wij horen vaak zelfs helemaal niet wat er tussen de regels door wordt gezegd.

Onderhandelen doen (veel) Britten dus ook op een andere manier. Denk maar aan Theresa May en de EU-leiders die van tijd tot tijd roepen dat ze er een punthoofd van krijgen. “Mens, wat wil je nou? Zeg nou eens gewoon wat je wilt.” Zoiets schijnt Angela Merkel op een gegeven moment ongeduldig tegen Theresa May te hebben gezegd. Open kaart spelen doen de meeste Britten niet graag.

De manier waarop Britten werken kan op buitenlanders overkomen als het spelen van “domme spelletjes” waarbij de regels voortdurend veranderen. Ze zeggen tegen je dat iets in hun ogen A is als jij vindt en weet dat het B is en als je dat dan accepteert, vertellen ze je de volgende keer doodgemoedereerd dat het B of C is, of misschien wel T. Wat moet je daar mee? Wat kun je daar mee?

En wat doe je als een Brit bij hoog en laag beweert dat 5 maal 10 100 is of 3 maal 9 2? Is dat gewoon een vergissing of zit er wat anders achter?

Onthou daarbij wel dat “de” Brit niet bestaat. Er zijn grote verschillen binnen het VK, zowel geografisch als sociaal-economisch maar ook gewoon tussen mensen. Of een Brit wel of niet aanzienlijke buitenland-ervaring heeft, bijvoorbeeld, kan heel veel verschil maken.